|
Toen de nevel was opgetrokken verschenen in het landschap de contouren van Herberg de Troost. Ik was er vaak voorbij gekomen, maar nog nooit had ik er een stap binnen gezet. Vandaag was het moment. Ik liep naar binnen en het was gebeurd. Hier wilde ik zijn. De vlammen van de hoge open haard weerkaatsten op de warme houten vloer en het rook er naar verse soep. Ik was moe, ik leunde achterover en strekte mijn benen. Ik zag de glimlachende ogen van de waard. Ik bestelde. Het weldadige vooruitzicht dat ik hier de nacht ging doorbrengen maakte dat de rust als vanzelf naar binnen stroomde. Buiten langs de weg stond een eenzame straatlantaarn onder een mistige maan. Welkom in Herberg de Troost. |
Lees hier het persbericht van donderdag 3 maart 2010 |
